In een woning in een rustige woonwijk in Beuningen komt op de eerste verdieping een lichte werkruimte in zicht: Leeratelier Moooi van Monique Zoeteman. Het vakmanschap is voelbaar en hangt letterlijk in de lucht. Aan de wanden zien we klossen garen in alle kleuren van de regenboog, een bonte reeks leren huiden en grote rollen leer. Hier werkt Monique aan exclusieve leren tassen die hun weg vinden naar klanten in Nederland, België en ver daarbuiten. Elk stuk wordt vervaardigd met dezelfde precisie als bij de grote modehuizen, maar altijd afgestemd op de wensen van de opdrachtgever.
TEKST: MARLEEN VAN LOON
FOTO’S: ARJAN DE LANGE
Het atelier laat in een oogopslag zien dat hier met vakmanschap wordt gewerkt. Van de mooie stukken leer die we zien hangen tot industriële machines en de bakken met fournituren, gespen en musketonhaken. Op een van de werkbanken staat een huisartsentas in wording.
Moniques tas staat tussen de samples: een oranje exemplaar met slangenprint. Terwijl ze de tas over haar schouder hangt vertelt ze: “Ik vind het fijn als er best wat in kan, maar niet te veel vakken. Anders weet ik niet meer waar ik wat in heb gedaan. Deze tas is bijna acht jaar oud en ik gebruik hem nog steeds. Veel mensen vinden het een geweldig model.”
Creativiteit vanaf de zolder
We nemen plaats naast de schalmmachine waar Monique vertelt hoe haar liefde voor maken begon: “Ik ben opgegroeid in een creatief gezin. Mijn vader werkte met hout, mijn moeder met textiel, en ik heb altijd zelf kleren gemaakt, gebreid en gehaakt. Hoewel ik een andere richting koos, kwam creativiteit toch weer terug.” Haar deelname aan de Roparun werd het keerpunt: voor het inzamelen van geld organiseerden ze een pop-upwinkel met tweedehands spullen. “Toen dacht ik: misschien kan ik ook een paar tassen maken. Die verkochten verrassend goed.” Dat succes leidde tot het idee om er serieus mee verder te gaan. Al snel ging Monique met leer werken. Haar eerste leren tas maakte ze voor haar buurvrouw, daarna volgde een opleiding in Arnhem. Ze kocht industriële machines en volgde masterclasses van internationale grootheden. “Zo heb ik les gehad van Peter Nitz, van hem leerde ik de fijne kneepjes van het handstikwerk.”
Van schets tot unieke tas
Een tas op maat begint met een uitgebreid gesprek. “Mensen komen hier omdat ze een tas zoeken die ze nergens kunnen vinden. Ik vraag welke spullen erin moeten, op welke schouder hij gedragen wordt en waarvoor de tas bedoeld is. Soms zijn we in een half uur klaar, soms duurt het twee uur.” In het atelier bekijken klanten voorbeelden en kiezen ze model, kleur en fournituren. Accessoires zoals portemonnees en riemen zijn populaire aanvullingen. “Tijdens het gesprek maak ik tekeningen en noteer ik alle details. Bijna iedereen wil een telefoonvakje, sleutelkoord en voetjes onder de tas. Meestal werk ik de binnenkant af met leer.” Tijdens het maakproces houdt Monique klanten op de hoogte met foto’s en filmpjes. “Een tas wordt hier gemaakt zoals bij Hermès of Louis Vuitton, maar dan volledig naar wens van de klant.” Prijzen starten bij €1.500,-, afhankelijk van materiaal en techniek. Handgestikte tassen kosten meer tijd en zeldzaam leer beïnvloedt de prijs. Monique rekent gemiddeld drie weken voor een tas, van het schuren en verven van randen tot de laatste details.
Een wereld van leer
Leeratelier Moooi werkt met diverse leersoorten: van kalfs-, geiten- en visleer tot exotische huiden. “Geitenleer gebruik ik vaak, dat bewerkt prachtig. Maar ik ben ook fan van visleer; de kriskras vezels maken het extra sterk.” Monique koopt haar huiden bij leerhandels in Brabant en op internationale beurzen in Italië en Frankrijk, vaak bij dezelfde leveranciers als grote modehuizen. Bijzonder is het pirarucu-leer uit de Amazone, waarvan de huiden streng gereguleerd worden verwerkt. Ook krokodillen- en struisvogelleer zitten in haar collectie. “Mensen hebben daar soms een mening over, maar die dieren worden ook gegeten en alles verloopt via gereguleerde kanalen.” Daarnaast werkt ze met vegan opties zoals ananas- en appelleer, al gaan die volgens haar minder lang mee dan echt leer.
Bijzondere opdrachten
Monique vertelt dat ze niet met trends meewaait: “Soms zijn kleine tasjes in de mode, dan weer XXL. Ik maak tassen die mensen écht willen, elk project is uniek en heeft een persoonlijk verhaal.” Ze maakte van alles, van een huisartsentas tot een trolley met op maat gesneden schuim voor meetapparatuur, een reistas voor een hond en een gerestaureerde krokodillentas. Haar werk blijft altijd verrassend en afwisselend. Ook de verhalen achter de tassen zijn bijzonder. Zo kreeg een Chinese vrouw van haar gezin een werktas op maat, helemaal passend bij haar persoonlijkheid. Een ander verzoek was een tas van zebrahuid, wat eveneens een unieke tas opleverde.
